۱۷دی سالروز دریده شدن پرده جهالت ِ حجاب بر بانوان ایران زمین خجسته باد

سال 1387ـ 2547 سال 

پیام شاهزاده رضا پهلوی در مورد نادیده گرفتن حقوق بشر در ایران

شاهزاده رضا پهلوی

دبيرخانه رضا پهلوي

جمعه 6 دي 1387

هم میهنان عزیزم،

رژیم بیدادگر اسلامی در تهران با خشم بسیار از ناتوانی در برابر

خیزش مردم آزادیخواه به خاموش کردن فریاد آنها می پـردازد

و دفتــر «دفاع از حقـوق بشر» در تهـران را می بندد و بس کـودکانه می پندارد

 که همۀ کاستی ها و کمبودها را با بستن یک دفتر کوچک به پایان رسانیده است.

روشن نیست که این ایران ستیزانِ نابِخرد بی فرهنگ از کجا آمده اند

ولی پس از سی سال زندگی در ایران باید بدانند که بستن یک دفتر

 در تهران برابر است با گشودن دهان میلیون ها ایرانی دادخواه

که شمار روزافزون آنها به زودی ریشۀ ستم را از ایران بَرخواهد کَند.

خیزش دادخواهانۀ مردم ایران ریشه در جاودانگی خون سیاوش دارد

 که روزی در جایی بر زمین فرو میچکد و در فردای آن روز از هزاران جای

 دیگر می جوشد و می بالد و سر برمی آورد.

آیا از فرهنگ کهن این سرزمین نیاموخته اند که سرنوشت بیدادگران

 زندانی شدن در دماوند تاریخ است. و هنوز شکوه دماوند و زبونی ضحاک

 به روشنی در اندیشه فرهنگ ساز ایرانی ماندگار و آشکار است.

آیا پس از گذشت سده ها نافرمانی و بیزاری از اندیشۀ بیگانگان ایران

 ستیز کسی به آنها نگفته است که «مردم ایران» هیچگاه «اُمت» نمی شوند

و باز هم ندیده اند که از جاودانگی واژۀ «ایران» پیداست

که خاموش کردن این خروش هفت هزار ساله از توان تاریخ بیرون بوده است.

امروز من نیز در جایگاه یک ایرانی میهن پرست سرنوشت بیدادگران

را به دست دادخواهان ایران می سپارم

و در این دادخواهی همراه و همرزم شما خواهم بود.

خداوند نگهدار ایران باد

رضا پهلوی

http://www.rezapahlavi.org 

"هشدار"

بخشی از سخنان

شاهزاده به آقای علی خامنه ای و دست یارانشان 

حکومت شما آقای خامنه ای و دستیارانتان را محروم

 از هر نوع اعتبار و مشروعیت در چشم هموطنانم خواندم،

و بنابراین نمی بایست شما

 و حکومت شما را مخاطب خود سازم،

اما، عشق به سرزمین پاک نیاکانم

و نگرانی از سرنوشت هم میهنان محرومم

مرا ناگزیر از آن می کند که به شما هشدار دهم

که مسئولیت اصلی هر آسیب و خدشه ای که از سوی

هر نیرو و قدرتی به تمامیت و یکپارچگی ایران عزیز،

به هر گوشه ای از این سرزمین مقدس، وارد آید

 با شما و دستیاران شماست.

"مصاحبه شاهزاده رضا پهلوی با صدای آمريکا - رو در رو"

http://www.rezapahlavi.org/videos/?id=241#241

"مصاحبه شاهزاده رضا پهلوی با رادیو صدای ایران"

 ***

" فرمایشات شهبانوی بزرگوارمان در اثر گرانبهای کهن دیارا "

  فرمایشات علیاحضرت شهبانوی بزرگوارمان

 در اثر گرانبهای کهن دیارا

" درودت باد شهبانو "

  غرور و شوکت و مجد همه تاریخ ایرانی

فصل هشتم.

تولد رضا ما را بیش از پیش به یکدیگر نزدیکتر  کرد.

این کودک موجب نهایت شادی و مسرت ما بود . 

تصوير: " شاهنشاه و شهبانو  همراه شاهزاده رضا  پهلوی"

***

اگر فرزند م دختر به دنیا میآمد به همین اندازه  شاد می شدم  .

اما ولادت یک پسر برای همسرم تسکین خاطر را به خوشبختی میافزود.  

 تصوير: شاهزاده رضا پهلوي در شش سالگي و شهبانو فرح پهلوی"

***

عشق وعلاقه میان ما هماهنگی بیشتری یافت .

حال که انتظار به پایان رسیده بود امیدوارتر به آینده می نگریستم.

در چند هفته شاهد دگرگونی پادشاه بودم .

او که خود دار بود  و احساسات خود را کمتر ظاهر می کرد

 به پسرش آشکارا عشق می ورزید .

*** 

در جهان تا نور خورشید است وماه

عشق ایرانی به نوروز است وشاه  

تصوير: شاهنشاه آریامهر و شهبانو فرح پهلوی تولد رضا ما را بیش از پیش

 به یکدیگر نزدیکتر  کرد.

***

هنگامی که به رضا شیر میدادم میان دو جلسه کار با سرعت خود را به ما میرساند

  میخواست یقین پیدا کند که نوزاد به اندازه کافی شیر می خورد 

 و قد  و وزن او را از پرستارش می پرسید  و به او توصیه میکرد

 که مواظب فلان میکربی باشد که روزنامه ها از آن نام برده اند .

پادشاه از من میپرسید ...

چرا پاهای این بچه تا این اندازه لاغر و کمانی است ؟

این طبیعی است ؟

مطمئنی ؟

بعدها هنگامی که قد رضا از 183 سانتی متر گذشته بود این خاطره

 را به یاد او می آوردم .

زندگی خانوادگی ما از این پس گرد وجود رضا می چرخید .

رضایت و خوشحالی پادشاه  و خودم را از دیدن نخستین قدم هائی که رضا

 در باغ کاخ بر داشت بخاطر دارم .

اغلب جمعه ها در صورت مناسب بودن هوا هر سه به ییلاق شمال شمیران میرفتیم .

با پسرش روی چمن ها غلت می زد و برایش بازی های

 مختلف اختراع می نمود .

از همان زمان آندو مشترکا به اتومبیل  و هواپیما علاقه داشتند 

 وبه یاد  دارم که شب هنگام بازگشت به تهران برای آرام کردن رضا می گفتم

بزودی از جلوی سینما مولن روژ میگذریم .

پره های آسیای بادی جلوی سینما او را مجذوب خود می کرد  وبعد ها

 ملخ های هواپیما جای آنرا گرفت .

در داخل قصر هم غالبا به باد بزن ها خیره می شد و می گفت ....

 خواهش می کنم آن را بچرخان .

پس از چندی نگران حرف زدن او شدیم زیرا نمی توانست حرف  ( ر ) 

 را درست تلفظ کند  .این مشکل برای پادشاه آینده که میبایست

 در جلسات عمومی سخن گوید مانعی بشمار می رفت .

آیا نقصی طبیعی بود ؟

ماه ها مجبورش می کردم بگوید   ( رضا )  (دریا ) ( درخت )

 تا بالاخره فهمیدیم که او  ( ر ) را با لهجه فرانسوی

از که از دایه خود آموخته تلفظ می کند .

سپس متوجه شدیم که مانند پدر بزرگ والامقامش  چپ دست است .

اما این شباهت به هیچ وجه پزشک شوهرم

 تیمسار عبدالکریم ایادی را راضی نمی کرد .

این درست نیست که والاحضرت ولیعهد چپ دست باشند  

باید او را وادار به ترک این عادت کرد .

  و من می گفتم  نه .....  هیچ اهمیتی ندارد .

روزی که بخواهد سلام نظامی بدهد با دست راست سلام خواهد داد .

اما این پزشک قانع نمی شد و همسرم به این گفتگوی ما میخندید .

پادشاه با وجود کار زیاد از همیشه  شاد تر و خندان تر بود .

و اما من چون ملکه  و هم مادر بودم چند بار در میهمانی های رسمی

بدون  جلب توجه زمانی کوتاه برای شیر دادن به پسرم  غیبت می کردم 

 و گاه این کار با لباس شب ونیم تاج سلطنتی انجام می گرفت .

نمی دانم چگونه زندگی روزانه خودمان را تعریف کنم .

پادشاه صبح زود از خواب بر می خاست  و در حال صرف صبحانه

روزنامه های ایرانی  وخارجی را مرور می کرد  و گزارش هائی را که

 در کیفی قفل شده  نزد او می آوردند میخواند .

هنگام نهار دیگر بار یکدیگر را می دیدیم .

این دیدارها که در آغاز زندگی مشترکمان  نوعی استراحت دلپذیر  محسوب می شد

 اندک  اندک مبدل به جلسات کار شده بود .

هر روز سر ساعت 2 بعد از ظهر بدون کمترین وقفه به اهم اخبار گوش می داد .

سپس قبل از آنکه کار خود را از سر بگیرد زمانی کوتاه استراحت می کرد .

سرشب قبل از شام یک بار دیگر روزنامه ها را می خواند

و بعد از اندک زمانی  به ورزش می پرداخت ( هالتر یا  وزنه  )

سپس پیشخدمت  مخصوصش او را ماساژ می داد  و آنگاه شام می خوردیم .

سالها بعد هنگام ماساژ رضا  و بعدها برادر و خواهرانش در کنار او دراز می کشیدند

وپادشاه سرو پشت آنها را نوازش می کرد .

دوشنبه شب ها مخصوص دیدار های خانوادگی بود .

از همان بدو ورودم به کاخ سعی کردم به روابط پادشاه با خواهران و برادران

 و سایر افراد خانواده که مدت زمانی از هم گسیخته شده بود  

 استحکام بخشم و همچنین رابطه ای میان پادشاه و خانواده خودم بر قرار کنم .

من همچون یک ایرانی واقعی به روابط خانوادگی و سنت ها احترام میگذارم

و این کار موجب شده که سوء تفاهمات  وبد خواهی ها را از ذهن خود دور کنم ...

درودت باد  شهبانو .

همه مفهوم عشق مادری بر  نو نهالانی 

برای هر جوانه قدرت ونیرو  چو بارانی

که بانوی طراز اول ملک دلیرانی

کجا مام وطن زاید چو شهبانو به آسانی ؟

سردبیر

2009-01-06

گروه عقاب ایران

آریایی میهنت ویرانه شد...خانه ات مغلوب هر افسانه شد

آریایی غیرت پاکت کجاست...وعده های این زمان باد هواست

آریایی حق تو پامال گشت...چون سگان بر خواستند از هر دشت

آریایی سهم تو اینها نبود...سرخی ات از خون کرکسها نبود

تخت جمشید عاشقانت زنده اند...همه بیدار و به ظاهر خفته اند

ای وطن ایران من ای جان من...آریا باشد تو را خاک و چمن

آریایی دامنت ننگین بشد...خون تو در جام عیش رنگین بشد

آریایی صد کلک در راه تو...پاکی ات می باشد از گناه تو

آریایی هر کجا هستی بدان...میهنت را خورده اند آن کرکسان

آریایی خفت و خواری چرا؟.....هر شب و روزت عزا داری چرا؟

آریایی خواب نیست آزادی ات...خود برون آی تا که بینی شادی ات

آریایی خواب غفلت تا به کی...زندگی با رنج و خفت تا به کی

جان من بادا فدای خاک پاک...گر بخواهیم میشود کرکس هلاک 

" چهره  دژخیمان  جمهوری اسلامی"

ضحاک ماردوش"بزرگترین تروریست بین المللی

علی خامنه ای بز ر گ ترین جنایتکار

و ناقص حقوق بشر باید محاکمه شود 

بیهوده جار می زنید و می زدید که نظام پادشاهی

 رنگ باخت و به تاریخ سپرده شده است

       بیهوده با شادمانی عنتر گونه اندام می رقصاندید

 که " دیو رفت و فرشته جلوس کرد "

   بیهوده بر خون ریز قسی القلب،

 خلخالی آفرین گفتید که بیشتر بکشد

    بیهوده پشت ارتجاعمرد تاریخ ایران سینه

را با مشت و زنجیر را بر پشت سیاه کردید

   بیهوده افسار پاره کرده به زیر درخت سیب شتافتید

و پیشانی بر لجن در پای ارتجاعمرد سائیدید

        بیهوده در کنار و با همین از گور گریختگان تاریخ،

 گلوله در مغز و قلب جوانان خواهان آزادی باریدید

     بیهوده چشم بر همه ی جنایات ضد بشری همین

 " جمهوری " اسلامی بستید تا

جمهوری تان" ترک بر ندارد

         بیهوده از روی شکم سیری به خیابانها ریختید و با فریاد

" مرگ بر شاه" مرگ خود و ملت ایران را شیون کردید

    بیهوده سلاح به دست گرفتید و مثل دزدان سر گردنه

 پاسبان و ژندارم کشتید و کشور را نا امن کردید

      بیهوده بر همه ی آزادی های اجتماعی و فردی تاختید

 و چادر شب بر سر خود انداختید و زندگی و جوانی

و عشق  سالاری و شادی و شادمانی و دستاوردهای

 ملی و میهنی را باختید

    بیهوده بر  خاندان پهلوی

 چنگ دریدید و نکبت و خرافات سالاری

 را با ولع، به استقبالش شتافتید

     آری بیهوده . . .

  مگر جشن نگرفته بودید که پایان 2500 ساله ی پادشاهی

 را در زیر پای امامتان قربانی کردید

 و سیستم پادشاهی را به " زباله دان تاریخ " سپردید؟

   چه شد که امروز می نالید و دست به سوی آمریکا

دراز می کنید و صدای آمریکا را صدای

 سلطنت طلبان فریاد می کشید؟

      از چه می ترسید؟

جریانی که به " زباله دان تاریخ " سپرده شد،

ترسی بر نمی انگیزاند.

  نه نه شما اشتباه می کنید.

        شما با این فکر مخرب و با مغز منجمدتان به تدریج

 در چاه جمکران فرو می روید و به مرداب تاریخ می پیوندید.

از این جهت است هراس در دل و جانتان راه افتاده است

 و شب و روز را آرام ندارید.

   زیرا امروز زمان به این سمت حرکت می کند

که یا همین جمهوری اسلامی در قدرت بماند یا پادشاهی برگردد.

و همه شما ها امروز با همه ی رنگارنگ جمهوری هایتان،

خواهان بقای همین جمهوری اسلامی هستید

  اما اکثریت مردم ایران را شوق برگشت پادشاهی در سر است 

چقدر وحشتناكه وقتي ميبينيم ايران

 و ايراني به دست نابود شدن است و ما ...?

    فقط يك حركت جمعي يك موج خشمگين

 از ظلم حكومت فاسد يك صداي بلند كه از دل

 70 ميليون ايراني اسير در بند اين خونخواران بلند شود

 كافيست تا لذت شيرين آزادي بعد از اين همه

 درد و زخم و رنج چشيده شود

 بياييد امروز حركت كنيم كه فردا زخمي ديگر از جانب اين

 ديو صفتان بيش از اين زمين گيرمان نكند .

به پا خيزيد....

چقدر وحشتناكه وقتي ميبينيم ايران

 و ايراني به دست نابود شدن است و ما ...?

    فقط يك حركت جمعي يك موج خشمگين

 از ظلم حكومت فاسد يك صداي بلند كه از دل

 70 ميليون ايراني اسير در بند اين خونخواران بلند شود

 كافيست تا لذت شيرين آزادي بعد از اين همه

 درد و زخم و رنج چشيده شود

 بياييد امروز حركت كنيم كه فردا زخمي ديگر از جانب اين

 ديو صفتان بيش از اين زمين گيرمان نكند .

به پا خيزيد.... 

" این پاها شب و روز خیا‌بان‌ها را می‌پیمایند."

کودکان کار خیابانی قربانی فقر

عجب از ايرانيان راستين با فرهنگي بس قديمي و كهن

 كه چه با تحملي بس وصف نا پذير روزمرگي ميكنند و دم نمي زنند.

واقعا چه چندش آ ور است وقتي اين كلمه به گوش مي رسد .

براستي كه خميني خوب گفت من مملكت

محمدي درست مي كنم،

 اما فقط گل شناس خوبي نبود چون به جاي گل محمدي

مردم گلايل و گل سرخ به دست و شقايق به دل و خون به چشم

 به سر مزار عزيزانشان مي رو ند

چقدر دردناكه وقتي بچه هاي روزنامه به دست و گل فروش

 را سر چهارراه ها، تو چراغ قرمز ها مي بيني كه

التماس ميكنن يه چيزي ازشون بخري اما نه ديگه يك قطره

 وجدان هست و نه يك قران پول

 چه دردنا كه مي بيني يكي از همكلاسي هات كه

ديروز با هم سريك كلاس درس مي خوندين و امروز به خاطر داشتن

 شجاعت بيان حق ديگه امروز تو كلاس نيست

     چه دردناكه مي بينيم زنان خونين و مالين به درون ماشين هاي

 نيروي انتظامي كشيده مي شوند

 و مردهايي كه رگ غيرت تو گردنشون جا خوش كرده تما شا ميكنن

    چقدر دردناكه مي بينيم كه در اكثر مناطق ايران

بناهاي تاريخي نابود شدند 

شرایط امروز وظیفه سنگینی را بر دوش هر ایرانی

 خواهان ایرانی آباد، آزاد و دموکراتیک گذاشته است

که برای نجات آن  از چنگال هیولای زمان، عفریت آخوندیسم

 ( چه معمم و چه مکلا ) به پا خیزند.

 و این وظیفه بیش از همه بردوش نیروهای سیاسی

سنگینی می کند که برای برون رفت از معضل اجتماعی کنونی،

 اختلافات فردی و گروهی ِ حقیر را کنار بگذارند

 و برای هدفی بزرگتر که همانا آزادی ایران از دست ایلغار مذهبیون

 حاکم است، دست در دست یکدیگر بدهند

 و با اتحاد یکپارچه فصل نوینی را در تاریخ ایران زمین بگشایند

 و طرحی نو در آسمان غم زده ایران در افکنند

***

و راستی شرم آور نیست که می بینیم ایران سربلند در دست مشتی

 واپسگرا دربند و اسیر است؟

 و شرم آورتر نیست که مشتی دیگر از نوع کمونیستی اش در جهت بقای

این رژیم توتالیتر از مال و جان و ثروت ملّی کشور مایه گذاشتند؟

 و شرم آورتر از شرم آورتر نیست که موجودی بیمار، عقب افتاده، تیر خلاص زن

 و فناتیک بنام محمود احمدی نژاد بر کرسی ریاست جمهوری تکیه زده است؟

 و راستی گناه ملت ایران چه بود که می بایستی در پای نیّات شوم

 و مخرّب آنها قربانی شود؟

بس کنید روضه 28 مرداد و 16 آذر را!

 مشکل ما امروز عاشورای 28 مرداد و 16 آذر نیست

 که به سرو سینه بزنیم و با قمه سرمان را بشکافیم.

 مشکل ما امروز عبور از دام تنگ و ننگ ذهنی ای است که 1400 سال گرفتار آنیم.

 مشکل ما امروز پدیده ای بنام جمهوری اسلامی است

که از تاریکخانه ی تاریخ بوسیله شعار دهندگان « اتحاد؛ مبارزه؛ پیروزی »

بیرون آمده و آسمان پر ستاره ی ایران را از ستاره گان تهی کرده

و قلوب سرشار از شادی و عشق ملت ایران را تبدیل به کینه و نفرت کرده است.

 بنا براین برای برون رفت از این مشکلات بایستی 18 تیر را هر چه بزرگتر بداریم

 و بر فرق این رژیم بکوبیم، نه اینکه روضه 16 آذر بخوانیم

 و با رژیم جمهوری اسلامی همدردی کنیم. 

 امروز سخن از 16 آذر و بزرگ و عاشورایی کردن آن، بهره اش در جیب

همین رژیم سفّاک می رود که 18 تیر را آفرید.

هر چند به لحاظ تاریخی بایستی از رویداد 16 آذر آموخت

و از تکرار اینگونه رویدادها جلوگیری کرد.

***

پذیرش

کاریکاتور از نیک آهنگ کوثر         2009-01-05

****

***